Dzięki III Powstaniu Śląskiemu w granicach Polski znalazły się: Katowice, Świętochłowice, Królewska Huta (obecny Chorzów), Rybnik, Lubliniec, Tarnowskie Góry i Pszczyna. III Powstanie Śląskie wybuchło w nocy z 2 na 3 maja 1921 r. Było ostatnim z trzech zbrojnych zrywów polskiej ludności na Śląsku. Jego efektem było przyznanie Polsce znacznie większej części Górnego Śląska, niż zamierzano po przegranym przez Polskę plebiscycie.
Odzyskanej w listopadzie 1918 roku niepodległości przyszło Polsce bronić nie tylko przed bolszewikami na wschodzie i północy, ale również na innych granicach. O przynależności Górnego Śląska do Polski lub do Niemiec miał zadecydować plebiscyt – tak postanowiono na konferencji pokojowej w Paryżu. Niemcy, oprócz fizycznego terroru stosowali także różne nieczyste zabiegi, by zapewnić sobie zwycięstwo. Między innymi sprowadzili tysiące swoich rodaków, którzy nie byli stałymi mieszkańcami Górnego Śląska. Plebiscyt odbył się 20 marca 1921 roku, przy sięgającej 98% frekwencji. Niemieckie zabiegi okazały się skuteczne i komisja plebiscytowa większość spornego obszaru przyznała Niemcom, w tym rejony najbardziej uprzemysłowione. Polską odpowiedzią było III Powstanie Śląskie.
Na czele powstania stał Wojciech Korfanty. W III Powstaniu Śląskim wzięło udział około 60 tys. Polaków – 1218 spośród nich poległo, 794 odniosło rany.
W najbliższych dniach w Katowicach i wielu innych miastach regionu uroczyście obchodzona będzie 95. rocznica. Planowane są m.in. konferencja naukowa, projekcje filmów, uroczyste msze, koncerty i inne imprezy. Zachęcam również do odwiedzenia Muzeum Powstań Śląskich w Siemianowicach. www.muzeumpowstanslaskich.pl
